Πέμπτη, Αύγουστος 5
Blogging: σκόρπιες σκέψεις
Ορισμένες φορές αναρωτιέται κανείς τι σκοπό έχουν μερικά πράγματα. Όταν ένα blog λοιπόν δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο και ξεκαθαρισμένο στόχο, όταν δεν είσαι κάποιος άνθρωπος που η δουλειά του (π.χ. Hicks) ή οι εμπειρίες του (γνωρίζετε για τον Ιρακινό που είχε ένα blog που περιέγραφε την κατάσταση στο Ιράκ) να αφορά εκατοντάδες ή χιλιάδες (ή έστω δεκάδες) ανθρώπους, αν δεν γράφεις απλά κάθε μέρα στο στυλ "αγαπητό ημερολόγιο", αν δεν έχεις συγκεκριμένη θεματολογία, μοιραία έρχεται κάποια στιγμή που αναρωτιέσαι αν θα πρέπει να συνεχίσεις να αφιερώνεις χρόνο σε ένα blog, πόσο χρόνο θα πρέπει να αφιερώνεις, αν αυτό που μόλις σου ήρθε στο μυαλό ή διάβασες είναι άξιο σχολιασμού ή έστω καταγραφής κλπ.
Όσοι με ξέρουν από mailing lists ή forums που συμμετέχω ενεργά ξέρουν ότι είμαι άτομο που γουστάρει να γράφει. Μπορεί να μην καταφέρνω να περιορίσω τα όσα λέω σε λίγες, εύστοχες και περιεκτικές φράσεις, μπορεί να μην χρησιμοποιώ όμορφες και πιασάρικες λέξεις, ενίοτε γίνομαι και βαρετός αλλά πάραυτα δε δίνω δεκάρα και αν θέλω να πω κάτι θα το πω, έστω και αν μου πάρει λίγο περισσότερο χρόνο, χρόνο που θα μπορούσα να τον αφιερώσω πιο γόνιμα αλλά πιθανόν λιγότερα ευχάριστα σε δουλειά, διάβασμα ή και ύπνο (που τον τελευταίο καιρό πριν πάρω άδεια μου είχε λείψει αρκετά). Οπότε το να γράφω σε ένα προσωπικό blog είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από βαρετό, και why not θα συνεχίσω να το κάνω αν/όσο δεν είναι άσκοπο.
Κάπως έτσι λοιπόν, χωρίς να έχω βρει ένα ξεκάθαρο σκοπό ή μια θεματολογία επανέρχομαι, μετά από ένα μήνα και βάλε. Γεγονότα και εμπειρίες με ευρύτερο ενδιαφέρον άξια σχολιασμού ή καταγραφής θα σημειώνονται, πιθανόν να αναλύονται από τη δική μου σκοπιά, αλλά δε θα προσπαθήσω να αντικαταστήσω την 1η σελίδα της slashdot. Προσωπικά γεγονότα και εμπειρίες που πιθανόν να μην αφορούν κανέναν αλλά θα θέλω να τα καταγράψω έστω για future reference θα σημειώνονται. Κι αν δε βρίσκω κάτι άξιο σχολιασμού ή καταγραφής, ή απλά δεν έχω όρεξη δεν τρέχει και τίποτα, ας περάσει και λίγος ή και πολύς καιρός χωρίς update. Το blogging δεν είναι αυτοσκοπός, δεν είναι μια ημι-περιοδική έκδοση που πρέπει να ανανεώνεται -ας πούμε- τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα, αλλά μια δραστηριότητα που άλλοτε με "γεμίζει" (όπως αυτή τη στιγμή που αν και με περίπου 8 ώρες ύπνου τις 2 τελευταίες μέρες αντί να ρίξω έναν ύπνο στις τεράστιες καρέκλες -σχεδόν πολυθρόνες- του IC και να απλώσω τα πόδια μου στον άπλετο χώρο που προσφέρει η ακριβοπληρωμένη Α΄ θέση κάθομαι και γράφω posts για το blog ;) ) και άλλοτε όχι.
Όποτε λοιπόν αισθάνομαι όπως αυτή τη στιγμή θα γράφω κάτι, αν υπάρχει κάτι να γράψω φυσικά. Έστω και αν αυτό είναι κάθε μήνα ;)
ακόμη στο τρένο, που αποδεικνύεται αρκετά γόνιμο :)